79.5 Tak, własnie. Waga, po wczorajszym mikroskopijnym bilansiku, stoi. Wiec Oponko, to nie woda, jednak tłuszcz. No problem, we can fix it. Dzisiaj do dziadkow na obiad, wypierdalać (przepraszam ze tak brzydko dzisiaj pisze, ale mam taka ochotę) ... Dziadek: Pierożka zjedz sobie. Ja ze nie, bo ciasto. Dziadek: Zjedz sobie pasztecika. Ja ze nie, bo ciasto. Stanęło na tym ze zjadłam jeden malusieńki kawałeczek rybki (smazona na oleju -.-)... ale tak to skubałam i skubałam, ze nawet nic nie powiedzieli jak zostawiłam ta pieczona skórkę, i pól ryby z ośćmi. xD
Nic wiecej w siebie nie napakowalam. Przeciwnie, jak obiecalam Mini, poszlam na basen. Sama. Jednak wole chodzic z mama, wiecie. Wszyscy patrzyli sie na mnie jak na debilke. "A co tu robi taka gruba foka ?" To wlasnie malowalo sie na ich twarzach kiedy na mnie patrzyli. No masakra. Zrobilam 10 dlugosci zabka, 10 crawlem, 10 na plecach, i 10 z deska, na same nogi.
Mam nadzieje ze jutro wszystko bedzie MOCNO bolalo. Chce tego, potrzebuje tego. Zakwasy for me, please.
Dzisiaj chlopak do mnie z takim tekstem: Uwielbiam twoj tyleczek, juz nie jest taki gruby jak dawniej. Nie wiedzialam czy smiac sie czy plakac.
Jutro zjem wiecej, bo mam taka ochote. :D Kupilam sobie liscie szpinaku, bo uwielbiam robiony po swojemu, i wcale nie kalorycznie :) Ale tez musze uwazac, bo czasami to nie tylko chodzi o kalorie, tez o ilosc. Nie moge wpierdolic 300 gr szpinaku bo zoladek i tak zapcham, a musi byc... nie pusty, ale pelny tez nie.
Wczoraj nie palilam nic zielonego. Final tego byl taki ze nie moglam zasnac. Do 5 rano przewracalam sie w lozku. No masakra. Dzisiaj czeka mnie to samo, bo tez nic nie palilam.
Dzisiaj thinspo nie dam bo... nie mam xD... Nowy laptop, i jeszcze nie buszowalam po necie na nim.
KURWA, zapominam zawse sie sptac : Jaka jest roznica miedzy dieta SGD a dieta ABC ????
I, jaka jest roznica, miedzy plynna, a glodowka ???
I jeszcze kawalek z ksiazki, bo wiem ze wam sie podoba, a mnie tez bardzo motywuje.
... Stworzyłam własny, pozornie lepszy świat z jedzeniem na pierwszym miejscu. O nim myślałam, gdy zasypiałam. O nim myślałam, gdy się budziłam. Czasami wydawało mi się, ze zamiast mózgu mam wielki kartofel. Wciąż robiłam nowe postanowienia. Na przykład kiedyś w wakacje pozwoliłam sobie zjeść jedynie dwa lody. Wyjątek mogła stanowić randka. Kto miałby mnie jednak zaprosić? To było sprytne. W końcu nie zjadłam nawet tych dwóch dozwolonych lodów. Puszyłam się z dumy. Okazałam silna wole, dyscyplinę, miałam kontrole nad sobą. Takie trzymanie na baczność swojego żołądka coraz bardziej mi się podobało. Czułam ze panowałam nad tym, co się ze mną dzieje, ze mogłabym zdecydować o wszystkim, co mnie otacza. Myśl, ze przestrzegam diety układanej jak pod nadzorem więziennego klawisza, dodawała mi siły, energii i pewności siebie...
...Za to anoreksja nie opuszczała mnie ani na krok. To ona spędzała ze mną szkolne przerwy, to ona trzymała za rękę w czasie odpowiedzi przy tablicy. Dzięki niej czułam się pewna siebie i nie bałam się innych. Miałam świadomość, ze przy mojej "przyjaciółce od serca" już nie jestem ta grubaska z podstawówki. Robiłam zatem wszystko, by być jeszcze bliżej niej. Ustalanie diet, rozpisywanie posiłków, planowanie i wymierzanie kalorii zajmowało dziewięćdziesiąt procent mojego dnia. Cena, jaka musiałam płacić za ma "bratnia dusze", była wysoka. Z czasem polubiłam nawet te wielogodzinne, anorektyczne rytuały...
...Najgorsza była jednak walka z mama. Ona błyskawicznie zauważyła, ze dzieje się ze mną coś niedobrego i początkowo na sile starała się mi pomoc. Nasz poranny wyścig do kuchni przypomninal zawody na śmierć i życie. Jednocześnie kroiłyśmy chleb (ja byle cieńsze kromki), jednocześnie łapałyśmy za drzwiczki lodówki, by wyjąć jakieś dodatki (ja byle serek light). Ostatecznie zjadałam i tak tylko polowe z przygotowanych kanapek. Ten początkowo niegroźny (ale jak nerwowy!) wyścig zamienił się szybko w ewidentna walkę o życie. Na ringu stanęła mama i anoreksja...
